Republika Socjalistyczna Bialenii (1946-1953)
#2
Towarzysz Mikołaj Kapczyński (1914-1998)- Prezydent Republiki Socjalistycznej Bialenii w latach 1945-1953 oraz Republiki Bialeńskiej w latach 1958-1968. Główny przywódca Socjalistycznej Bialenii, szef antymonarchistycznego rządu z 8 grudnia 1945 roku, w okresie wojny główny ideolog bialeńskiej partyzantki, zarówno komunistycznej, jak i demokratyczno-prawicowej.

Mikołaj Kapczyński urodził się w 15 sierpnia 1914 roku w Bengazi, jako syn bialeńskiego urzędnika Józefa Kapczyńskiego i bialeńsko-muzułmańskiej szwaczki Fatimy Kapczyńskiej. W latach 1921-1931 uczył się w Zespole Szkół Państwowych nr 2 w Bengazi. Był bardzo dobrym uczniem, w związku z czym w 1931 roku otrzymał stypendium na studiowanie na Uniwersytecie Bengazijskim, gdzie w 1936 roku ukończył historię, politykę zagraniczną oraz zarządzanie.

W latach 1936-1940 Mikołaj Kapczyński zaangażował się w działalność Komunistycznej Partii Bialenii. Na rok przed wybuchem wojny został posłem na Parlament Republiki Bialeńskiej, gdzie dał się poznać jako znakomity mówca, znawca wielu dziedzin i ponadpartyjny ekspert i autorytet.

W czasie wojny poseł Kapczyński publikował w legalnym "Głosie Bengazi" oraz "Tygodniku Bialeński", a także w nielegalnym "Bunkrze" i "Sztandarze Ludu". Dzięki swojej charyzmie i zdolnościom, pomimo komunistycznej przeszłości, zdołał zrobić doktorat na Uniwersytecie Wolnogradzkim. Pomimo stałej współpracy z partyzantką komunistyczną, Kapczyński wchodził w układy także z prawicową partyzantką, a nawet Armią Wielkiej Bialenii

W okresie rządów Adama Krautza, Mikołaj Kapczyński na mocy ponadpartyjnego porozumienia został wiceministrem spraw zagranicznych. Jednakże już po krótkim czasie złożył dymisję i potajemnie wyjechał do opanowanego przez Zbrojny Front Ludowy. Tam 8 grudnia został premierem Rządu Ludowego, a już w styczniu był Prezydentem Republiki Socjalistycznej Bialenii.

Prezydent Kapczyński odpowiedzialny był za dynamiczny rozwój Bialenii przez cały okres socjalizmu. Był traktowany jako bohater narodowy i ogólnonarodowy autorytet. Uległo do zmianie dopiero w latach 1951-1953, tj. w okresie prawicowych protestów i wreszcie "błękitnej rewolucji". W okresie błękitnej rewolucji Towarzysz Kapczyński zapobiegł większemu rozlewowi krwi przed swoją dymisję i emigrację do Bialenii.

Po zwycięstwie Partii Demokratycznej w 1958 roku Towarzysz Prezydent powrócił do kraju i ponownie został Prezydentem. Urząd ten sprawował przez dwie kolejne kadencji, do 1958 roku. Następnie ustąpił ze stanowiska i zajmował się swoją ulubioną dziedziną polityki- dyplomacją, będąc trzykrotnie ministrem spraw zagranicznych, ambasadorem w Sarmacji oraz ambasadorem w Scholandii.

Zmarł 19 marca 1998 roku, jako bohater narodowy.
N.N
Odpowiedz


Wiadomości w tym wątku



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości