Ustawa o Biuletynie Ustaw
#1
NIEAKTUALNA USTAWA.[spoiler]
Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

USTAWA O BIULETYNIE USTAW

z dnia 26 lutego 2016

Rozdział I
[Postanowienia ogólne o Biuletynie Ustaw]

Artykuł 1. [Przepisy początkowe]

Niniejsza ustawa określa zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych oraz innych aktów prawnych.

Artykuł 2. [Ogłaszania aktów prawnych]

Ogłoszenie aktu prawnego w Biuletynie Ustaw jest obowiązkowe i niezwłoczne.

Artykuł 3. [Próżnowanie ustaw]

1. Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w Biuletynie Ustaw wchodzą w życie po upływie 24 godzin od chwili ich ogłoszenia, chyba że dany akt prawny określi termin dłuższy.
2. W uzasadnionych przypadkach akty normatywne, z zastrzeżeniem ust. 1, mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 24 godziny, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być chwila ogłoszenia tego aktu w Biuletynie Ustaw.
3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Artykuł 4. [Publikowanie aktów prawnych]

1. Za publikację:
1) ustaw uchwalonych przez Parlament i ratyfikowanych traktatów międzynarodowych odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu;
2) rozporządzeń i innych postanowień podmiotów, odpowiedzialny jest podmiot wydający dany akt prawny;
2. Za utrzymanie porządku w Biuletynie Ustaw odpowiedzialni są Marszałek Parlamentu oraz Prezydent Republiki Bialeńskiej.

Rozdział II
[Zasady techniki prawodawczej]

Artykuł 5. [Zasady techniki prawodawczej]

1. Zasady i reguły konstruowania aktów normatywnych nazywa się techniką prawodawczą.
2. Autorzy w projektach ustaw są zobowiązani do stosowania się do zasad techniki prawodawczej określonych w niniejszej ustawie.
3. Marszałek Parlamentu może odrzucić projekt ustawy podczas procesu legislacyjnego przed ogłoszeniem debaty, jeśli nie zastosowano w niej zasad techniki prawodawczej.

Artykuł 6. [Zasady techniki prawodawczej - ciąg dalszy]

1. Przepisy ustawy redaguje się zwięźle i syntetycznie, unikając nadmiernej szczegółowości, a zarazem w sposób, w jaki opisuje się typowe sytuacje występujące w dziedzinie spraw regulowanych tą ustawą.
2. Przepisy ustawy redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy.
3. Przepisy w ustawie redaguje się zgodnie z poz powszechnie przyjętymi regułami składni języka polskiego, unikając zdań wielokrotnie złożonych.
4. W ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.
5. Do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.
6. W ustawie nie zamieszcza się wypowiedzi, które nie służą wyrażaniu norm prawnych, a w szczególności apeli, postulatów, zaleceń, upomnień oraz uzasadnień formułowanych norm.
7. Ustawa powinna wyczerpująco regulować daną dziedzinę spraw, nie pozostawiając poza zakresem swego unormowania istotnych fragmentów tej dziedziny.
8. Ustawa powinna być tak skonstruowana, aby od przyjętych w niej zasad regulacji nie trzeba było wprowadzać licznych wyjątków.
9. W ustawie nie zamieszcza się przepisów, które regulowałyby sprawy wykraczające poza wyznaczony przez nią zakres przedmiotowy (stosunki, które reguluje) oraz podmiotowy (krąg podmiotów, do których się odnosi).
10. Ustawa nie może zmieniać lub uchylać przepisów regulujących sprawy, które nie należą do jej zakresu przedmiotowego lub podmiotowego albo się z nimi nie wiążą.
11. Ustawa nie może powtarzać przepisów zamieszczonych w innych ustawach.

Artykuł 7. [Budowa ustawy]

1. Ustawa zawiera:
1) nagłówek;
2) przepisy merytoryczne;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.
2. W nagłówku ustawy w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) rodzaju i tytuł aktu, w tym ogólne określenie przedmiotu ustawy;
2) datę ustawy.
3. Datę ustawy poprzedza się zwrotem "z dnia", a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem "r", jako skrótem wyrazu "rok".
4. Przedmiot ustawy określa się możliwie najzwięźlej, jednakże w sposób adekwatnie informujący o jej treści.
5. Określając przedmiot ustawy, nie przytacza się tytułów innych ustaw, z wyjątkiem ustawy zmieniającej inną ustawę, w których podaje się odpowiednio tylko przedmiot ustawy zmienianej.
6. Określenie przedmiotu ustawy może być:
1) opisowe - rozpoczynające się od wyrazów "o", pisanego małą literą;
2) rzeczowe - rozpoczynające się od wyrazów "Kodeks", "Prawo" albo "Ordynacja", pisanych wielką literą, w przypadku gdy ustawa wyczerpująco reguluje obszerną dziedzinę spraw.
7. Przepisy końcowe zamieszcza się w następującej kolejności:
1) przepisy uchylające;
2) przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

Artykuł 8. [Systematyka przepisów w aktach prawnych]

1. Podstawową jednostką redakcyjną ustawy jest artykuł.
2. Każdą samodzielną myśl ujmuje się w odrębny artykuł.
3. Jeżeli samodzielną myśl wyraża zespół zdań, dokonuje się podziału artykułu na ustępy.
4. Podział artykułu na ustępy wprowadza się także w przypadku, gdy między zdaniami wyrażającymi samodzielne myśli występują powiązania treściowe, ale treść żadnego z nich nie jest na tyle istotna, aby wydzielić ją w odrębny artykuł.
5. W obrębie artykułu (ustępu) zawierającego wyliczenie wyróżnia się dwie części: wprowadzenie do wyliczenia oraz punkty. Wyliczenie może kończyć się częścią wspólną, odnoszącą się do wszystkich punktów.
6. W obrębie punktów można dokonać dalszego wyliczenia, wprowadzając litery.
7. Ustęp oznacza się cyfrą arabską z kropką bez nawiasu z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu.
8. Punkt oznacza się cyfrą arabską, z nawiasem z prawej strony, z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu.
9. Litery oznacza się małymi literami alfabetu łacińskiego, z nawiasem z prawej strony z zachowaniem ciągłości alfabetycznej w obrębie punktu.
10. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką.

Artykuł 9. [Zmiana (nowelizacja) ustawy]

1. Zmiana (nowelizacja) ustawy polega na uchyleniu niektórych jej przepisów, zastąpieniu niektórych jej przepisów przepisami o innej treści lub brzmieniu albo na dodaniu do niej nowych przepisów.
2. Przepisy ustawy zmienia się:
1) odrębną ustawą zmieniającą;
2) przepisem zmieniającym zamieszczonym w innej ustawie.
3. Jeżeli zmiany wprowadzane w ustawie miałyby być liczne albo miałyby naruszać konstrukcję lub spójność ustawy albo gdy ustawa była już poprzednio wielokrotnie nowelizowana, opracowuje się projekt nowej ustawy.
4. Przepisy ustawy zmienia się przepisem wyraźnie wskazującym dokonywane zmiany.
5. Zmieniany przepis ustawy przytacza się w pełnym nowym brzmieniu, choćby zastępowano w nim, dodawano albo eliminowano tylko jeden wyraz.
6. Jeżeli do tekstu ustawy dodaje się nowy artykuł lub ustęp, zachowuje się dotychczasową numerację, dodając do numeru nowego artykułu lub ustępu małą literę alfabetu łacińskiego, z zachowaniem ciągłości alfabetycznej.

Artykuł 10. [Tekst jednolity]

1. Marszałek Parlamentu zobowiązany jest do stworzenia tekstu jednolitego na podstawie ustawy zmieniającej oraz opublikowania go pod starą ustawą przed wejściem w życie ustawy zmieniającej.
2. Podczas tworzenia tekstu jednolitego w nagłówku ustawy pod datą umieszcza się odnośnik do ustawy zmieniającej w formie odsyłacza.
3. Do tekstu jednolitego nie wprowadza się zmian, które nie zostały wyraźnie sformułowane w ustawie zmieniającej.

Artykuł 11. [Akty wykonawcze (rozporządzenia)]

1. W rozporządzeniu zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym).
2. W rozporządzeniu nie zamieszcza się przepisów karnych oraz przepisów odsyłających do przepisów karnych.
3. W nagłówku rozporządzenia w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) oznaczenie rodzaju aktu;
2) nazwę organu wydającego rozporządzenie;
3) określenie przedmiotu rozporządzenia.
4) datę rozporządzenia;
4. Tekst rozporządzenia rozpoczyna się od przytoczenia przepisu ustawy zawierającego upoważnienie ustawowe, jako podstawy prawnej wydania rozporządzenia.
5. Jeżeli w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia wskazano ministra określonego nazwą działu administracji rządowej, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny, mocą którego minister wydający to rozporządzenie kieruje działem administracji rządowej wskazanym w upoważnieniu ustawowym.
6. Jeżeli właściwość organu wskazane w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia przejął inny organ albo jeżeli organ wskazany w upoważnieniu ustawowym przestał istnieć, a jego kompetencje przejął inny organ, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny przekazujący kompetencje organu wskazanego w przepisie upoważniającym organowi wydającemu rozporządzenie.
7. Rozporządzenie można zmienić rozporządzeniem późniejszym, wydanym na podstawie tego samego, nadal obowiązującego przepisu upoważniającego przez organ, który wydał rozporządzenie zmieniane, albo przez organ, który przejął właściwość organu, który wydał rozporządzenie zmieniane.
8. Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
9. Do projektów rozporządzeń stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 8, ust. 1-10.

Artykuł 12. [Akty wykonawcze (uchwały)]

1. Uchwały Parlamentu Republiki Bialeńskiej są wydawane na podstawie Konstytucji Republiki Bialeńskiej lub ustawy, a uchwały innych organów - na podstawie ustawy.
2. Podstawą wydania uchwały jest przepis prawny, który:
1) upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw;
2) wyznacza zadania lub kompetencje danego organu.
3. W uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń.
4. Tekst uchwały rozpoczyna się od wskazania przepisu prawnego, na podstawie którego uchwała jest wydawana.
5. Do projektów uchwał stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 11, ust. 3, pkt. 1-4 i art. 11 ust. 8 oraz art. 8, ust. 1-10.

Rozdział III
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 13. [Utrata mocy prawnej]

Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc ustawa o Biuletynie Ustaw z dnia 10 sierpnia 2014 r.

Artykuł 14. [Wejście w życie ustawy]

Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

/-/ Heinrich Hewret Wettin

Załącznik 1:

Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

USTAWA O [przedmiot ustawy]
z dnia 21 lutego 2016 r.

Artykuł 1.

Niniejszy załącznik do Ustawy o Biuletynie Ustaw pokazuje przykładową ustawę opartą na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 2.

Przedmiot merytoryczny ustawy w artykule 2. - treść artykułu 2.
1. Ustęp do artykułu 2. - treść ustępu 1.
1) wypunktowanie (wyliczenie) do ust. 1, art. 2. - treść punktu 1;
a) litera do pkt. 1), ust. 1, art. 2 - treść litery a).
b) - treść litery b).
c) - treść litery c).
2) - treść punktu 2;
3) - treść punktu 3.
2. - treść ustępu 2.
3. - treść ustępu 3.

Artykuł 3.

Treść aktu prawnego winna być wyjustowana do lewej, pomiędzy artykułami, a treścią przepisów powinny znajdować się odstępy wielkości jednej linii.
Pogrubiony powinien być numer artykułu.
Cała treść aktu prawnego musi być ujęta w cytat.
Jeżeli organ posiada pieczęć to powinna być ona umieszczona ponad podpisem.
Obok artykułów można umieszczać nagłówki przedstawiające w skrócie treść artykułu.

Artykuł 4.

1. przepisy uchylające.
2. przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy.
3. przepisy o wejściu ustawy w życie.

Podpis organu

Załącznik 2:

Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
WS. [podmiot rozporządzenia]

z dnia 21 lutego 2016 r.

Na podstawie art. 11, ust. 1-9 tworzy się załącznik do Ustawy o Biuletynie pokazujący rozporządzenie oparte na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 1

Zasady systematyzacji artykułów, ustępów i liter w rozporządzeniu są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 2

Zasady treści aktu prawnego są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 3

Przepis o wejściu w życie rozporządzenia.

Podpis organu
[/spoiler]
N.N
#2
NIEAKTUALNA USTAWA.[spoiler]
Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

USTAWA O BIULETYNIE USTAW
z dnia 26 lutego 2016
z poprawką z dnia 6 listopada 2017 r.


Rozdział I
[Postanowienia ogólne o Biuletynie Ustaw]

Artykuł 1. [Przepisy początkowe]

Niniejsza ustawa określa zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych oraz innych aktów prawnych.

Artykuł 2. [Ogłaszania aktów prawnych]

Ogłoszenie aktu prawnego w Biuletynie Ustaw jest obowiązkowe i niezwłoczne.

Artykuł 3. [Próżnowanie ustaw]

1. Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w Biuletynie Ustaw wchodzą w życie z chwilą ogłoszenia, chyba że dany akt prawny określi termin dłuższy., chyba że dany akt prawny określi termin dłuższy.

2. W uzasadnionych przypadkach akty normatywne, z zastrzeżeniem ust. 1, mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 24 godziny, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być chwila ogłoszenia tego aktu w Biuletynie Ustaw.

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Artykuł 4. [Publikowanie aktów prawnych]

1. Za publikację:

1) ustaw uchwalonych przez Parlament i ratyfikowanych traktatów międzynarodowych odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu;

2) rozporządzeń i innych postanowień podmiotów, odpowiedzialny jest podmiot wydający dany akt prawny;

2. Za utrzymanie porządku w Biuletynie Ustaw odpowiedzialni są Marszałek Parlamentu oraz Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. Biuletyn Ustaw stanowi osobny dział na forum Republiki Bialeńskiej.

Rozdział II
[Zasady techniki prawodawczej]

Artykuł 5. [Zasady techniki prawodawczej]

1. Zasady i reguły konstruowania aktów normatywnych nazywa się techniką prawodawczą.

2. Autorzy w projektach ustaw są zobowiązani do stosowania się do zasad techniki prawodawczej określonych w niniejszej ustawie.

3. Marszałek Parlamentu może odrzucić projekt ustawy podczas procesu legislacyjnego przed ogłoszeniem debaty, jeśli nie zastosowano w niej zasad techniki prawodawczej.

Artykuł 6. [Zasady techniki prawodawczej - ciąg dalszy]

1. Przepisy ustawy redaguje się zwięźle i syntetycznie, unikając nadmiernej szczegółowości, a zarazem w sposób, w jaki opisuje się typowe sytuacje występujące w dziedzinie spraw regulowanych tą ustawą.

2. Przepisy ustawy redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy.

3. Przepisy w ustawie redaguje się zgodnie z poz powszechnie przyjętymi regułami składni języka polskiego, unikając zdań wielokrotnie złożonych.

4. W ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.

5. Do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.

6. W ustawie nie zamieszcza się wypowiedzi, które nie służą wyrażaniu norm prawnych, a w szczególności apeli, postulatów, zaleceń, upomnień oraz uzasadnień formułowanych norm.

7. Ustawa powinna wyczerpująco regulować daną dziedzinę spraw, nie pozostawiając poza zakresem swego unormowania istotnych fragmentów tej dziedziny.

8. Ustawa powinna być tak skonstruowana, aby od przyjętych w niej zasad regulacji nie trzeba było wprowadzać licznych wyjątków.

9. W ustawie nie zamieszcza się przepisów, które regulowałyby sprawy wykraczające poza wyznaczony przez nią zakres przedmiotowy (stosunki, które reguluje) oraz podmiotowy (krąg podmiotów, do których się odnosi).

10. Ustawa nie może zmieniać lub uchylać przepisów regulujących sprawy, które nie należą do jej zakresu przedmiotowego lub podmiotowego albo się z nimi nie wiążą.

11. Ustawa nie może powtarzać przepisów zamieszczonych w innych ustawach.

Artykuł 7. [Budowa ustawy]

1. Ustawa zawiera:

1) nagłówek;

2) przepisy merytoryczne;

3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

2. W nagłówku ustawy w oddzielnych wierszach zamieszcza się:

1) rodzaju i tytuł aktu, w tym ogólne określenie przedmiotu ustawy;

2) datę ustawy.

3. Datę ustawy poprzedza się zwrotem "z dnia", a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem "r", jako skrótem wyrazu "rok".

4. Przedmiot ustawy określa się możliwie najzwięźlej, jednakże w sposób adekwatnie informujący o jej treści.

5. Określając przedmiot ustawy, nie przytacza się tytułów innych ustaw, z wyjątkiem ustawy zmieniającej inną ustawę, w których podaje się odpowiednio tylko przedmiot ustawy zmienianej.

6. Określenie przedmiotu ustawy może być:

1) opisowe - rozpoczynające się od wyrazów "o", pisanego małą literą;

2) rzeczowe - rozpoczynające się od wyrazów "Kodeks", "Prawo" albo "Ordynacja", pisanych wielką literą, w przypadku gdy ustawa wyczerpująco reguluje obszerną dziedzinę spraw.

7. Przepisy końcowe zamieszcza się w następującej kolejności:

1) przepisy uchylające;

2) przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy;

3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

Artykuł 8. [Systematyka przepisów w aktach prawnych]

1. Podstawową jednostką redakcyjną ustawy jest artykuł.

2. Każdą samodzielną myśl ujmuje się w odrębny artykuł.

3. Jeżeli samodzielną myśl wyraża zespół zdań, dokonuje się podziału artykułu na ustępy.

4. Podział artykułu na ustępy wprowadza się także w przypadku, gdy między zdaniami wyrażającymi samodzielne myśli występują powiązania treściowe, ale treść żadnego z nich nie jest na tyle istotna, aby wydzielić ją w odrębny artykuł.

5. W obrębie artykułu (ustępu) zawierającego wyliczenie wyróżnia się dwie części: wprowadzenie do wyliczenia oraz punkty. Wyliczenie może kończyć się częścią wspólną, odnoszącą się do wszystkich punktów.

6. W obrębie punktów można dokonać dalszego wyliczenia, wprowadzając litery.

7. Ustęp oznacza się cyfrą arabską z kropką bez nawiasu z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu.

8. Punkt oznacza się cyfrą arabską, z nawiasem z prawej strony, z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu.

9. Litery oznacza się małymi literami alfabetu łacińskiego, z nawiasem z prawej strony z zachowaniem ciągłości alfabetycznej w obrębie punktu.

10. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką.

Artykuł 9. [Zmiana (nowelizacja) ustawy]

1. Zmiana (nowelizacja) ustawy polega na uchyleniu niektórych jej przepisów, zastąpieniu niektórych jej przepisów przepisami o innej treści lub brzmieniu albo na dodaniu do niej nowych przepisów.

2. Przepisy ustawy zmienia się:

1) odrębną ustawą zmieniającą;

2) przepisem zmieniającym zamieszczonym w innej ustawie.

3. Jeżeli zmiany wprowadzane w ustawie miałyby być liczne albo miałyby naruszać konstrukcję lub spójność ustawy albo gdy ustawa była już poprzednio wielokrotnie nowelizowana, opracowuje się projekt nowej ustawy.

4. Przepisy ustawy zmienia się przepisem wyraźnie wskazującym dokonywane zmiany.

5. Zmieniany przepis ustawy przytacza się w pełnym nowym brzmieniu, choćby zastępowano w nim, dodawano albo eliminowano tylko jeden wyraz.

6. Jeżeli do tekstu ustawy dodaje się nowy artykuł lub ustęp, zachowuje się dotychczasową numerację, dodając do numeru nowego artykułu lub ustępu małą literę alfabetu łacińskiego, z zachowaniem ciągłości alfabetycznej.

Artykuł 10. [Tekst jednolity]

1. Marszałek Parlamentu zobowiązany jest do stworzenia tekstu jednolitego na podstawie ustawy zmieniającej oraz opublikowania go pod starą ustawą przed wejściem w życie ustawy zmieniającej.

2. Podczas tworzenia tekstu jednolitego w nagłówku ustawy pod datą umieszcza się odnośnik do ustawy zmieniającej w formie odsyłacza.

3. Do tekstu jednolitego nie wprowadza się zmian, które nie zostały wyraźnie sformułowane w ustawie zmieniającej.

Artykuł 11. [Akty wykonawcze (rozporządzenia)]

1. W rozporządzeniu zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym).

2. W rozporządzeniu nie zamieszcza się przepisów karnych oraz przepisów odsyłających do przepisów karnych.

3. W nagłówku rozporządzenia w oddzielnych wierszach zamieszcza się:

1) oznaczenie rodzaju aktu;

2) nazwę organu wydającego rozporządzenie;

3) określenie przedmiotu rozporządzenia;

4) datę rozporządzenia.

4. Tekst rozporządzenia rozpoczyna się od przytoczenia przepisu ustawy zawierającego upoważnienie ustawowe, jako podstawy prawnej wydania rozporządzenia.

5. Jeżeli w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia wskazano ministra określonego nazwą działu administracji rządowej, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny, mocą którego minister wydający to rozporządzenie kieruje działem administracji rządowej wskazanym w upoważnieniu ustawowym.

6. Jeżeli właściwość organu wskazane w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia przejął inny organ albo jeżeli organ wskazany w upoważnieniu ustawowym przestał istnieć, a jego kompetencje przejął inny organ, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny przekazujący kompetencje organu wskazanego w przepisie upoważniającym organowi wydającemu rozporządzenie.

7. Rozporządzenie można zmienić rozporządzeniem późniejszym, wydanym na podstawie tego samego, nadal obowiązującego przepisu upoważniającego przez organ, który wydał rozporządzenie zmieniane, albo przez organ, który przejął właściwość organu, który wydał rozporządzenie zmieniane.

8. Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

9. Do projektów rozporządzeń stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 8, ust. 1-10.

Artykuł 12. [Akty wykonawcze (uchwały)]

1. Uchwały Parlamentu Republiki Bialeńskiej są wydawane na podstawie Konstytucji Republiki Bialeńskiej lub ustawy, a uchwały innych organów - na podstawie ustawy.

2. Podstawą wydania uchwały jest przepis prawny, który:

1) upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw;

2) wyznacza zadania lub kompetencje danego organu.

3. W uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń.

4. Tekst uchwały rozpoczyna się od wskazania przepisu prawnego, na podstawie którego uchwała jest wydawana.

5. Do projektów uchwał stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 11, ust. 3, pkt. 1-4 i art. 11 ust. 8 oraz art. 8, ust. 1-10.

Rozdział III
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 13. [Utrata mocy prawnej]

Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc ustawa o Biuletynie Ustaw z dnia 10 sierpnia 2014 r.

Artykuł 14. [Wejście w życie ustawy]

Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

(-) Heinrich Hewret Wettin

Załącznik 1:

Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

USTAWA O [przedmiot ustawy]
z dnia 21 lutego 2016 r.

Artykuł 1.

Niniejszy załącznik do Ustawy o Biuletynie Ustaw pokazuje przykładową ustawę opartą na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 2.

Przedmiot merytoryczny ustawy w artykule 2. - treść artykułu 2.
1. Ustęp do artykułu 2. - treść ustępu 1.
1) wypunktowanie (wyliczenie) do ust. 1, art. 2. - treść punktu 1;
a) litera do pkt. 1), ust. 1, art. 2 - treść litery a).
b) - treść litery b).
c) - treść litery c).
2) - treść punktu 2;
3) - treść punktu 3.
2. - treść ustępu 2.
3. - treść ustępu 3.

Artykuł 3.

Treść aktu prawnego winna być wyjustowana do lewej, pomiędzy artykułami, a treścią przepisów powinny znajdować się odstępy wielkości jednej linii.
Pogrubiony powinien być numer artykułu.
Cała treść aktu prawnego musi być ujęta w cytat.
Jeżeli organ posiada pieczęć to powinna być ona umieszczona ponad podpisem.
Obok artykułów można umieszczać nagłówki przedstawiające w skrócie treść artykułu.

Artykuł 4.

1. przepisy uchylające.
2. przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy.
3. przepisy o wejściu ustawy w życie.

Podpis organu

Załącznik 2:

Cytat:
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
WS. [podmiot rozporządzenia]

z dnia 21 lutego 2016 r.

Na podstawie art. 11, ust. 1-9 tworzy się załącznik do Ustawy o Biuletynie pokazujący rozporządzenie oparte na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 1

Zasady systematyzacji artykułów, ustępów i liter w rozporządzeniu są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 2

Zasady treści aktu prawnego są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 3

Przepis o wejściu w życie rozporządzenia.

Podpis organu
[/spoiler]
mgr net. dr pczk. Maciej Kamiński herbu Sto Osiem, Gestapo Ortograficzne, Oko Sprawiedliwości, Członek Bialeńskiej Partii Demokratycznej, Najbardziej Umiłowany Dyrektor Generalny Policji Krajowej, Poseł, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Wiceprezes Bialeńskiego Związku Sportowego, Honorowo obywatel Jahołdajewszczyzny, Ambasador Republiki Bialeńskiej w Księstwie Sarmacji, Trener LKS-u Tomaszew, Selekcjoner Dżamahiriji, Dyrektor Bialeńskiego Biura Graficznego, Administrator forum i strony głównej Republiki Bialeńskiej oraz fanpage'a Republiki Bialeńskiej na Facebooku, Młodszy administrator systemu e-gospodarki Republiki Bialeńskiej, Operator bialeńskiego kanału IRC, Gospodarz na Tomaszewie, Quasi-dzierżońca 283 folwarków, Zasłużony dla Stowarzyszenia, Święty Zielonego Kościoła, Według Boczka Raper, Kropidło Bialeńskiej Biurokracji, Wang IWA, Houellebecq Lahazydii, Jasny Gieroj, Przeciętny Wulkanizator, Tytan Pracy Spraw Wewnętrznych 2016, Wicemister Bialenii 2018.
#3
[official]
USTAWA O BIULETYNIE USTAW
z dnia 26 lutego 2016
z poprawką z dnia 6 listopada 2017 r.
z poprawką z dnia 13 listopada 2017 r.


Rozdział I
[Postanowienia ogólne o Biuletynie Ustaw]

Artykuł 1. [Przepisy początkowe]

Niniejsza ustawa określa zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych oraz innych aktów prawnych.

Artykuł 2. [Ogłaszania aktów prawnych]

Ogłoszenie aktu prawnego w Biuletynie Ustaw jest obowiązkowe i niezwłoczne.

Artykuł 3. [Próżnowanie ustaw]

1. Akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w Biuletynie Ustaw wchodzą w życie z chwilą ogłoszenia, chyba że dany akt prawny określi termin dłuższy.

2. [UCHYLONY.]

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 nie wyłączają możliwości nadania aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie.

Artykuł 4. [Publikowanie aktów prawnych]

1. Za publikację:

1) ustaw uchwalonych przez Parlament i ratyfikowanych traktatów międzynarodowych odpowiedzialny jest Marszałek Parlamentu;

2) rozporządzeń i innych postanowień podmiotów, odpowiedzialny jest podmiot wydający dany akt prawny;

2. Za utrzymanie porządku w Biuletynie Ustaw odpowiedzialni są Marszałek Parlamentu oraz Prezydent Republiki Bialeńskiej.

3. Biuletyn Ustaw stanowi osobny dział na forum Republiki Bialeńskiej.

Rozdział II
[Zasady techniki prawodawczej]

Artykuł 5. [Zasady techniki prawodawczej]

1. Zasady i reguły konstruowania aktów normatywnych nazywa się techniką prawodawczą.

2. Autorzy w projektach ustaw są zobowiązani do stosowania się do zasad techniki prawodawczej określonych w niniejszej ustawie.

3. Marszałek Parlamentu może odrzucić projekt ustawy podczas procesu legislacyjnego przed ogłoszeniem debaty, jeśli nie zastosowano w niej zasad techniki prawodawczej.

Artykuł 6. [Zasady techniki prawodawczej - ciąg dalszy]

1. Przepisy ustawy redaguje się zwięźle i syntetycznie, unikając nadmiernej szczegółowości, a zarazem w sposób, w jaki opisuje się typowe sytuacje występujące w dziedzinie spraw regulowanych tą ustawą.

2. Przepisy ustawy redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy.

3. Przepisy w ustawie redaguje się zgodnie z powszechnie przyjętymi regułami składni języka polskiego, unikając zdań wielokrotnie złożonych.

4. W ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu.

5. Do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.

6. W ustawie nie zamieszcza się wypowiedzi, które nie służą wyrażaniu norm prawnych, a w szczególności apeli, postulatów, zaleceń, upomnień oraz uzasadnień formułowanych norm.

7. Ustawa powinna wyczerpująco regulować daną dziedzinę spraw, nie pozostawiając poza zakresem swego unormowania istotnych fragmentów tej dziedziny.

8. Ustawa powinna być tak skonstruowana, aby od przyjętych w niej zasad regulacji nie trzeba było wprowadzać licznych wyjątków.

9. W ustawie nie zamieszcza się przepisów, które regulowałyby sprawy wykraczające poza wyznaczony przez nią zakres przedmiotowy (stosunki, które reguluje) oraz podmiotowy (krąg podmiotów, do których się odnosi).

10. Ustawa nie może zmieniać lub uchylać przepisów regulujących sprawy, które nie należą do jej zakresu przedmiotowego lub podmiotowego albo się z nimi nie wiążą.

11. Ustawa nie może powtarzać przepisów zamieszczonych w innych ustawach.

Artykuł 7. [Budowa ustawy]

1. Ustawa zawiera:
1) nagłówek;
2) przepisy merytoryczne;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

2. W nagłówku ustawy w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) rodzaju i tytuł aktu, w tym ogólne określenie przedmiotu ustawy;
2) datę ustawy.

3. Datę ustawy poprzedza się zwrotem "z dnia", a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem "r", jako skrótem wyrazu "rok".

4. Przedmiot ustawy określa się możliwie najzwięźlej, jednakże w sposób adekwatnie informujący o jej treści.

5. Określając przedmiot ustawy, nie przytacza się tytułów innych ustaw, z wyjątkiem ustawy zmieniającej inną ustawę, w których podaje się odpowiednio tylko przedmiot ustawy zmienianej.

6. Określenie przedmiotu ustawy może być:
1) opisowe - rozpoczynające się od wyrazów "o", pisanego małą literą;
2) rzeczowe - rozpoczynające się od wyrazów "Kodeks", "Prawo" albo "Ordynacja", pisanych wielką literą, w przypadku gdy ustawa wyczerpująco reguluje obszerną dziedzinę spraw.

7. Przepisy końcowe zamieszcza się w następującej kolejności:
1) przepisy uchylające;
2) przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy;
3) przepisy o wejściu ustawy w życie.

Artykuł 8. [Systematyka przepisów w aktach prawnych]

1. Podstawową jednostką redakcyjną ustawy jest artykuł.

2. Każdą samodzielną myśl ujmuje się w odrębny artykuł.

3. Jeżeli samodzielną myśl wyraża zespół zdań, dokonuje się podziału artykułu na ustępy.

4. Podział artykułu na ustępy wprowadza się także w przypadku, gdy między zdaniami wyrażającymi samodzielne myśli występują powiązania treściowe, ale treść żadnego z nich nie jest na tyle istotna, aby wydzielić ją w odrębny artykuł.

5. W obrębie artykułu (ustępu) zawierającego wyliczenie wyróżnia się dwie części: wprowadzenie do wyliczenia oraz punkty. Wyliczenie może kończyć się częścią wspólną, odnoszącą się do wszystkich punktów.

6. W obrębie punktów można dokonać dalszego wyliczenia, wprowadzając litery.

7. Ustęp oznacza się cyfrą arabską z kropką bez nawiasu z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu.

8. Punkt oznacza się cyfrą arabską, z nawiasem z prawej strony, z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu.

9. Litery oznacza się małymi literami alfabetu łacińskiego, z nawiasem z prawej strony z zachowaniem ciągłości alfabetycznej w obrębie punktu.

10. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką.

Artykuł 9. [Zmiana (nowelizacja) ustawy]

1. Zmiana (nowelizacja) ustawy polega na uchyleniu niektórych jej przepisów, zastąpieniu niektórych jej przepisów przepisami o innej treści lub brzmieniu albo na dodaniu do niej nowych przepisów.

2. Przepisy ustawy zmienia się:
1) odrębną ustawą zmieniającą;
2) przepisem zmieniającym zamieszczonym w innej ustawie.

3. [UCHYLONY.]

4. Przepisy ustawy zmienia się przepisem wyraźnie wskazującym dokonywane zmiany.

5. Zmieniany przepis ustawy przytacza się w pełnym nowym brzmieniu, choćby zastępowano w nim, dodawano albo eliminowano tylko jeden wyraz.

6. Jeżeli do tekstu ustawy dodaje się nowy artykuł lub ustęp, zachowuje się dotychczasową numerację, dodając do numeru nowego artykułu lub ustępu małą literę alfabetu łacińskiego, z zachowaniem ciągłości alfabetycznej.

Artykuł 10. [Tekst jednolity]

1. Marszałek Parlamentu zobowiązany jest do stworzenia tekstu jednolitego na podstawie ustawy zmieniającej oraz opublikowania go pod starą ustawą przed wejściem w życie ustawy zmieniającej.

2. [UCHYLONY.]

3. Do tekstu jednolitego nie wprowadza się zmian, które nie zostały wyraźnie sformułowane w ustawie zmieniającej.

Artykuł 11. [Akty wykonawcze (rozporządzenia)]

1. W rozporządzeniu zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym).

2. W rozporządzeniu nie zamieszcza się przepisów karnych oraz przepisów odsyłających do przepisów karnych.

3. W nagłówku rozporządzenia w oddzielnych wierszach zamieszcza się:
1) oznaczenie rodzaju aktu;
2) nazwę organu wydającego rozporządzenie;
3) określenie przedmiotu rozporządzenia;
4) datę rozporządzenia.

4. Tekst rozporządzenia rozpoczyna się od przytoczenia przepisu ustawy zawierającego upoważnienie ustawowe, jako podstawy prawnej wydania rozporządzenia.

5. Jeżeli w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia wskazano ministra określonego nazwą działu administracji rządowej, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny, mocą którego minister wydający to rozporządzenie kieruje działem administracji rządowej wskazanym w upoważnieniu ustawowym.

6. Jeżeli właściwość organu wskazane w upoważnieniu ustawowym jako organ właściwy do wydania rozporządzenia przejął inny organ albo jeżeli organ wskazany w upoważnieniu ustawowym przestał istnieć, a jego kompetencje przejął inny organ, w odnośniku do podstawy prawnej wydania tego rozporządzenia wymienia się przepis prawny przekazujący kompetencje organu wskazanego w przepisie upoważniającym organowi wydającemu rozporządzenie.

7. Rozporządzenie można zmienić rozporządzeniem późniejszym, wydanym na podstawie tego samego, nadal obowiązującego przepisu upoważniającego przez organ, który wydał rozporządzenie zmieniane, albo przez organ, który przejął właściwość organu, który wydał rozporządzenie zmieniane.

8. Rozporządzenie wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

9. Do projektów rozporządzeń stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 8, ust. 1-10.

Artykuł 12. [Akty wykonawcze (uchwały)]

1. Uchwały Parlamentu Republiki Bialeńskiej są wydawane na podstawie Konstytucji Republiki Bialeńskiej lub ustawy, a uchwały innych organów - na podstawie ustawy.

2. Podstawą wydania uchwały jest przepis prawny, który:
1) upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw;
2) wyznacza zadania lub kompetencje danego organu.

3. W uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń.

4. Tekst uchwały rozpoczyna się od wskazania przepisu prawnego, na podstawie którego uchwała jest wydawana.

5. Do projektów uchwał stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w art. 11, ust. 3, pkt. 1-4 i art. 11 ust. 8 oraz art. 8, ust. 1-10.

Rozdział III
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 13. [Utrata mocy prawnej]

Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc ustawa o Biuletynie Ustaw z dnia 10 sierpnia 2014 r.

Artykuł 14. [Wejście w życie ustawy]

Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

[podpis]Heinrich Hewret Wettin
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]

Załącznik nr 1 napisał(a):
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

USTAWA O [przedmiot ustawy]
z dnia 21 lutego 2016 r.

Artykuł 1.

Niniejszy załącznik do Ustawy o Biuletynie Ustaw pokazuje przykładową ustawę opartą na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 2.

Przedmiot merytoryczny ustawy w artykule 2. - treść artykułu 2.
1. Ustęp do artykułu 2. - treść ustępu 1.
1) wypunktowanie (wyliczenie) do ust. 1, art. 2. - treść punktu 1;
a) litera do pkt. 1), ust. 1, art. 2 - treść litery a).
b) - treść litery b).
c) - treść litery c).
2) - treść punktu 2;
3) - treść punktu 3.

2. - treść ustępu 2.

3. - treść ustępu 3.

Artykuł 3.

Treść aktu prawnego winna być wyjustowana do lewej, pomiędzy artykułami, a treścią przepisów powinny znajdować się odstępy wielkości jednej linii.
Pogrubiony powinien być numer artykułu.
Cała treść aktu prawnego musi być ujęta w cytat.
Jeżeli organ posiada pieczęć to powinna być ona umieszczona ponad podpisem.
Obok artykułów można umieszczać nagłówki przedstawiające w skrócie treść artykułu.

Artykuł 4.

1. przepisy uchylające.
2. przepisy o wygaśnięciu mocy ustawy.
3. przepisy o wejściu ustawy w życie.

Podpis organu

Załącznik nr 2 napisał(a):
[Obrazek: 75_23_01_16_11_33_49.png]

ROZPORZĄDZENIE
PREZYDENTA REPUBLIKI BIALEŃSKIEJ
WS. [podmiot rozporządzenia]

z dnia 21 lutego 2016 r.

Na podstawie art. 11, ust. 1-9 tworzy się załącznik do Ustawy o Biuletynie pokazujący rozporządzenie oparte na zasadach techniki prawodawczej.

Artykuł 1.

Zasady systematyzacji artykułów, ustępów i liter w rozporządzeniu są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 2.

Zasady treści aktu prawnego są identyczne jak w ustawie.

Artykuł 3.

Przepis o wejściu w życie rozporządzenia.

Podpis organu
[/official]




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości