Historia Rybaków [WYDZIELONO Z DB]
#1
Rybaki są zamieszkałe od dawien dawna. Badania archeologiczne wskazują na to, że ludzie dotarli tu około 75 tysięcy lat temu. Stałe osadnictwo w okolicy rozpoczęło się mniej więcej 35 tysięcy lat temu. Oficjalny rok założenia miasta to 32456 p.n.e. Ta dokładna data przekazywana jest w pieśniach tradycyjnych Teutonów po dziś dzień. Z uwagi na zniszczenie części zabytków w miejscowości nie można jej dokładnie zweryfikować, aczkolwiek badania wskazują, iż szersze osadnictwo w okolicach po raz pierwszy to faktycznie czas pomiędzy 33 i 32 milenium przed naszą erą. W tym miejscu swoją siedzibę miało przez długie wieki teutońskie plemię Rybośków. Dzięki temu, iż w okolicach znajdowała się Pustynia Bengazka, byli oni nieosiągalni dla Sarmatów. Toczyli więc wojny jedynie z innymi Teutonami, zaś z wrogiem z drugiego brzegu ścierali się jedynie w ramach koalicji. Za rządów Alaryka VIII (II poł XXVII w. p.n.e.) osiągnęli oni szczyt potęgi, podporządkowując sobie tereny od Jeziora Świętocyrylskiego aż po Skałekowice. W ciągu 100 lat polegli jednak w zażartej i krwawej siódmej wojnie o Numbres. Z władców świata stali się poddanymi innych Teutonów. Dynastia królewska zbiegła na pustynię, skąd nie wróciła. Dzięki wykopaliskom udało się ustalić, że dynaści rybośkowscy przetrwali tam jeszcze przez pięć pokoleń, po czym wymarli z powodu chorób genetycznych, wynikłych z małżeństw w gronie bliskich krewnych. Żyli jako pustelnicy w okolicach dzisiejszego Piaseczyna. Jednakże, mimo upadku swego plemienia, Rybaki znakomicie się rozwijały, rozwijając tradycyjny handel rybami na całą ówcześnie znaną Bialenię. Aż na 14 tysięcy lat (z krótkimi przerwami) handel ten został zdominowany przez Teutonów z Zatoki Rybackiej. Rybaki należały do największych ośrodków ówczesnego świata. O ich randze świadczy fakt, że burmistrz miasta razem z królami podpisany jest w modlitwie na jednym ze skałekowickich megalitów. Kres tej dominacji położyło wykształcenie się państwowości na wyższym poziomie. Stolicą ówczesnego państwa Teutonów było Cenco (dziś na tych terenach znajduje się Działkowo) i na skutek działań dworu to ono przejmowało kompetencje innych, konkurencyjnych ośrodków. Powrót do potęgi to czasy kresu izolacji kultury bialeńskiej. Dzięki współpracy z zamorskimi państwami Rybaki powróciły do roli potęgi. Stały się nawet silniejsze niż wcześniej - oprócz własnego portu założyły też filię rybnej giełdy wyspecjalizowaną w najdroższych gatunkach w Rybaczkach. Ponownie burmistrz miasta był równy królom. W czasach największej świetności ośrodek liczył 2,5 miliona mieszkańców (licząc razem oba miasta i port) i stanowił mekkę nieuznających połączenia się w jeden naród z Sarmatami Teutonów. W średniowieczu miasto podupadło, na skutek spadku populacji ryb w okolicach. Ostatecznym ciosem dla niego była wojna khmerska, kiedy to zostało doszczętnie zniszczone w pierwszym rzucie. Na postrach dla całej Bialenii, Rybaki obrócono w gruzy. Liczące dziesiątki tysięcy lat zabytki zniknęły na zawsze, wraz z czasami, gdy "na północy były Rybaki... i coś tam jeszcze". Po wojnie nigdy nie odzyskały tego, co z nią utraciły. Liczba mieszkańców już nigdy nie sięgnęła nawet 100 tysięcy. Jedyne, co pozostało po dawnych czasach, to zarząd nad trzema miejscowościami naraz - trwał on aż do 1879 roku, najdłużej ze wszystkich podobnych sytuacji. Dziś Rybaki to średniej wielkości miasto na północy. Liczą 65 tysięcy mieszkańców, ale stara tradycja nie ma szans powrócić - po prostu, na akwenie nie ma już co łowić, żeby tyle zyskiwać, i nie będzie, dopóki na kilka tysięcy lat wody nie będą pozostawione w spokoju. Z uwagi na znaczenie strategiczne tego terenu, nie dojdzie do tego tak długo, jak człowiek funkcjonuje w Bialenii.
mgr net. dr pczk. Maciej Kamiński herbu Sto Osiem, Gestapo Ortograficzne, Oko Sprawiedliwości, Członek Bialeńskiej Partii Demokratycznej, Najbardziej Umiłowany Dyrektor Generalny Policji Krajowej, Poseł, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Wiceprezes Bialeńskiego Związku Sportowego, Honorowo obywatel Jahołdajewszczyzny, Ambasador Republiki Bialeńskiej w Księstwie Sarmacji, Trener LKS-u Tomaszew, Selekcjoner Dżamahiriji, Dyrektor Bialeńskiego Biura Graficznego, Administrator forum i strony głównej Republiki Bialeńskiej oraz fanpage'a Republiki Bialeńskiej na Facebooku, Młodszy administrator systemu e-gospodarki Republiki Bialeńskiej, Operator bialeńskiego kanału IRC, Gospodarz na Tomaszewie, Quasi-dzierżońca 283 folwarków, Zasłużony dla Stowarzyszenia, Święty Zielonego Kościoła, Według Boczka Raper, Kropidło Bialeńskiej Biurokracji, Wang IWA, Houellebecq Lahazydii, Jasny Gieroj, Przeciętny Wulkanizator, Tytan Pracy Spraw Wewnętrznych 2016, Wicemister Bialenii 2018.
Odpowiedz




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości