Wyrok Sądu Ludowego z 28 maja 2016 r., W/3/2016
#1
Cytat:
[Obrazek: vdUQ0qe.png]

WYROK
W imieniu Republiki Bialeńskiej
Dnia 28 maja 2016 roku
Sąd Ludowy Republiki Bialeńskiej
w składzie: Severino kardynał Castiglioni

po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2016 r.
sprawy W/3/2016 z wniosku: Alberta Carlosa de Medici y Zep
o wykładnię dotyczącą możności ułaskawienia przez Prezydenta osoby skazanej na karę śmierci za - "złośliwą recydywę", w myśl Kodeksu Porządkowego, której karę wykonano przez działanie funkcjonariusza Policji Krajowej,

orzeka następująco:

Prezydent Republiki Bialeńskiej nie może ułaskawić osoby skazanej na karę śmierci za - "złośliwą recydywę", w myśl Kodeksu Porządkowego, której karę wykonano przez działanie funkcjonariusza Policji Krajowej


UZASADNIENIE

[justify]Art. 20 ust. 8 Konstytucji Republiki Bialeńskiej stanowi prerogatywę prezydencką w postaci prawa łaski i amnestii. Ustawa szczególna, jaką jest Kodeks Cywilno-Karny z 17 sierpnia 2015 r. ze zm., w art. 9 ust. 3 ogranicza to prawo, zabraniając Prezydentowi ułaskawienie osoby skazanej na karę śmierci. Ratio legis tej normy jest zdaniem Sądu oczywiste - kara śmierci, jak sama nazwa wskazuje, nosi w sobie pierwiastek ostateczności. Śmierć to ostateczna rzecz człowieka, która powoduje utratę jego osobowości fizycznej oraz uniemożliwia powrót do świata żywych (art. 9 ust 2. KCK). Taka jest istota tej najsurowszej kary - całkowite wyeliminowanie jednostki ze społeczeństwa. Odróżnia to ją od kary wygnania, dającej nadzieję na powrót. Jeżeli Prezydent mógłby, stosując prawo łaski, przywrócić osobę zmarłą (wobec której wykonano karę śmierci) do żywych, wypaczyłby istotę tej kary, a samego siebie postawił w roli Boga.

Na system bialeńskiego prawa karnego składają się przestępstwa, stypizowane w Kodeksie Cywilno-Karnym oraz wykroczenia, stypizowane w Kodeksie Porządkowym z 30 lipca 2014 r. Kodeks ten operuje karami częściowo innymi od tych, które zawarte są w KCK. Dodatkowo nie jest opisana ich istota.

Jednakże Kodeks Porządkowy zawiera dwie kary, które należy uznać za tożsame z tymi, które występują w Kodeksie Cywilno-Karnym - chłosta (KCK nazywają ją publiczną chłostą) i kara śmierci. System prawa winien być spójny, dlatego należy dokonywać takiej wykładni przepisów, żeby zapewnić jak największą jego jednolitość. Ma to znaczenie szczególnie w prawie karnym, którego określoność jest gwarancją bezpieczeństwa jednostek. Zdaniem Sądu karę chłosty oraz karę śmierci należy jednakowo postrzegać w bialeńskim porządku prawnym. Zgodnie z zasadą lege non distinguente - ustawodawca w KP nie zaznaczył, by karę chłosty lub karę śmierci rozumieć odmiennie niż w Kodeksie Cywilno-Karnym. Uwagi takiej nie ma również w KCK. W związku z tym nie można wprowadzać rozróżnień tam, gdzie ustawodawca tego nie czyni.

Według Sądu przepisy art. 9 KCK dotyczące kary śmierci należy stosować odpowiednio w stosunku do kary śmierci z art. 3e KP. Odpowiednio, znaczy pomijając art. 9 ust. 4 dotyczący przesłanki recydywy (dwukrotnego wcześniejszego skazania na wygnanie) wymaganej do orzeczenia kary śmierci. Wymóg ten na gruncie Kodeksu Porządkowego przejmuje znamię "złośliwej recydywy".

Obowiązkiem Sądu jest przedstawienie drugiej możliwości interpretacji niniejszego zagadnienia, którą jednak odrzucił. Możliwym jest uznanie wykroczeń za czyny o dużo niższym stopniu społecznej szkodliwości od przestępstw i w związku z tym stwierdzenie, że w myśl odpowiedniego stosowania przepisów o karze śmierci z KCK do przepisów o karze śmierci z KP, zastosowania nie będzie miał art. 9 ust. 3 KCK. Jednakże takie rozumowanie nie jest właściwe, gdyż o odpowiednio wysokim poziomie społecznej szkodliwości wykroczeń świadczy możliwość skazania za nie na karę śmierci, w przypadku złośliwej recydywy, a także możność wymierzenia jej bez przeprowadzania postępowania sądowego.

Nie powinno się także uznawać, iż tych samych pojęć prawnych nie należy wykładać tak samo, jeżeli znajdują się one w różnych aktach prawnych. W ten sposób system prawa nie będzie spójny. Nazywając tak samo określoną instytucję, ustawodawca musi wyraźnie określić jej odmienność, jeżeli nie chce, by była rozumiana identycznie z drugą o tej samej nazwie.

Niewątpliwie postuluje się konieczność nowelizacji Kodeksu Porządkowego celem dalszego ujednolicenia kar (czym jest kara pozbawienia wolności - czy to odpowiednik banicji) oraz ich wyjaśnienia. Niedbalstwo legislacyjne prowadzi do licznych wątpliwości, a przez to najbardziej zagrożona jest pewność prawa i bezpieczeństwo obywateli.[/justify]


/-/ Severino Castiglioni
Sędzia Ludowy
Linus

Arcybiskup Wolnogradu
Patriarcha Kościoła Ekumenicznego


Sylwetka
 
[Obrazek: 2FwJU.png]




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości