Ustawa specjalna - Kodeks Gospodarczy
#1
[official]
USTAWA SPECJALNA - KODEKS GOSPODARCZY
z dnia 27 lutego 2018 r.

Rozdział I
[Postanowienia ogólne]

Artykuł 1.

1. Finansami Republiki Bialeńskiej zarządza Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego.

2. Członkiem systemu finansowego Republiki Bialeńskiej jest każdy mieszkaniec Republiki Bialeńskiej oraz mieszkańcy krajów włączonych do bialeńskiego systemu finansowego.

3. Oficjalną walutą na terenie Republiki Bialeńskiej jest bialen, którego skrótem jest BLN. 1 bialen odpowiada wartości 100 swarów.

Artykuł 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. Komisarzu lub Wysokim Komisarzu, oznacza to Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego;

2. Komisji, oznacza to Wysoką Komisję Nadzoru Finansowego;

3. Finansach, oznacza to system finansowy Republiki Bialeńskiej;

4. Skarbie Państwa, oznacza to osobę prawną, która w stosunkach cywilnoprawnych jest podmiotem praw i obowiązków dotyczących mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych. Skarb Państwa jest reprezentowany przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

Rozdział II
[Finanse Republiki Bialeńskiej]

Artykuł 3.

Podatkiem jest każde przymusowe, bezzwrotne, powszechne, nieodpłatne i systematyczne świadczenie pieniężne przekazywane przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa.

Artykuł 4.

1. Podatki w Republice Bialeńskiej dzielą się na:
a) bezpośrednie;
b) pośrednie.

2. Podatki mogą być liniowe lub progresywne.

3. Wysokość oraz przedmiot opodatkowania, a także sposób i częstotliwość ich pobierania określa rozporządzenie Komisji.

4. Komisja może ustalić kwotę wolną na wybrane podatki.

Artykuł 5.

1. Regiony autonomiczne mogą ustanawiać dodatkowe podatki dla swoich mieszkańców, zwane dalej podatkami regionalnymi.

2. Zgodę na pobieranie podatków regionalnych musi wyrazić Komisja.

3. Szczegółowe zasady pobierania podatków regionalnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 6.

1. Wysokość płac w działalnościach i instytucjach państwowych określa rozporządzenie Komisji.

2. Wysoka Komisja podczas ustalania wysokości płac bierze pod uwagę zdolność finansową Republiki Bialeńskiej oraz najniższą krajową i średnie dwutygodniowe zarobki.

3. Praca w instytucjach państwowych nie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w systemie Karty Pracy. Dzienne wynagrodzenie w Karcie Pracy jest automatycznie przelewane dopiero w momencie podbicia Karty Pracy przez pracownika.

Artykuł 7.

1. Wysokość płac w działalnościach gospodarczych ustala umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorstwem a pracownikiem.

2. Wysokość wynagrodzenia za pełen etat nie może być niższa od najniższej krajowej.

3. Praca w przedsiębiorstwie jest wliczana w etat.

4. Płace, o których mowa w niniejszym artykule, są realizowane w dwutygodniowym systemie wypłat. Pracodawca jest zobowiązany wypłacić wynagrodzenie do 3 dni po upływie dwóch tygodni.

5. Jeżeli pracodawca nie wywiązuje się z zasad określonych w umowie i przepisach prawnych podlega karze, a pracownik ma prawo powiadomić  o tym Komisję lub Sąd.

Artykuł 8.

Szczegółowe zasady zawierania umów o pracę określa rozporządzenie Komisji.

Artykuł 9.

Minister właściwy ds. wewnętrznych prowadzi ewidencję przedsiębiorstw prywatnych i państwowych.

Artykuł 10.

1. Przedsiębiorstwo państwowe jest własnością Skarbu Państwa.

2. Komisja obsadza stanowiska zarządzających przedsiębiorstwami na drodze postanowienia Komisji, odwołuje ich oraz prowadzi przedsiębiorstwa państwowe, jeżeli nie ma zarządzającego daną firmą. Szczegóły określa rozporządzenie Komisji. 

Artykuł 11.

1. W chwili rejestrowania nowego przedsiębiorstwa należy określić jego formę oraz zakres działania. 

2. Przedsiębiorstwa oraz zrzeszenia, za wyjątkiem partii politycznych, mają prawo sprzedawać swoje produkty. Zasady i sposób funkcjonowania giełdy ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 12.

1. Wszelkie należności wynikające z niniejszej ustawy oraz rozporządzeń Komisji na rzecz Skarbu Państwa oraz innych podmiotów są realizowane według zasad określonych w rozporządzeniu Komisji.

2. W przypadku niemożliwości dokonania płatności w wyznaczonym terminie należy powiadomić o tym podmiot, który w drodze indywidualnej decyzji może wyznaczyć inny termin, chyba że zawarta umowa mówi inaczej.

3. Płatności ustalonych w niniejszej ustawie lub rozporządzeniach Komisji dokonuje przedsiębiorca będący właścicielem firmy lub zarządzającym firmą państwową. 

Artykuł 13.

1. Banki komercyjne muszą uzyskać pozwolenie Komisji na otworzenie działalności na drodze uchwały.

2. Bank centralny wraz z jego kontem może być prowadzony przez Komisję z Wysokim Komisarzem na czele.

3. Zasady działania banku centralnego oraz banków komercyjnych ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 14.

1. Darowizną jest dobrowolne oddanie przez podmiot prawny środków finansowych na rzecz innego podmiotu.

2. Prawo do otrzymywania darowizn mają podmioty posiadające osobowość fizyczną lub prawną.

3. Darowizny, za wyjątkiem darowizn na rzecz przedsiębiorstw, nie podlegają opodatkowaniu.

4. Podmioty posiadające osobowość prawną otrzymujące darowizny muszą umieszczać informację o nich i ich rozliczenia w miejscu ogólnie dostępnym. Wgląd do księgowości danego podmiotu musi mieć Komisja.

5. Szczególną formą darowizny jest przekazanie środków wynikających z testamentu. W przypadku darowizny wynikającej z testamentu, środki zostają przekazane zgodnie z wolą piszącego testament.

Artykuł 15.

1. Podmiotom zadłużonym przysługuje prawo złożenia wniosku do Komisji o umorzenie lub spłacenie długu, jeżeli dany podmiot jest niewypłacalny.

2. Decyzję o umorzeniu lub spłaceniu długu podejmuje Komisja na drodze uchwały.

3. Instytucją odwoławczą od decyzji Komisji jest Sąd.

4. Jeżeli osoba prawna jest zadłużona wobec innego podmiotu prawnego grozi jej postępowanie komornicze, które prowadzi Komisja.

5. Szczegółowe zasady procesu komorniczego ustala rozporządzenie Komisji.

6. Niewypłacalność osoby prawnej, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, zobowiązuje Komisję do zamknięcia działalności danego podmiotu.

Artykuł 16.

1. W przypadku złamania przepisów niniejszej ustawy na osoby fizyczne lub prawne może być nałożona kara finansowa adekwatna do popełnionego wykroczenia czy ewentualnych kwot zaległości.

2. Kara finansowa jest nakładana w trybie indywidualnym przez Wysokiego Komisarza na drodze postanowienia i w czasie jej rozpatrywania muszą być wzięte pod uwagę wszelkie okoliczności, które doprowadziły do złamania przepisów ustawy.

3. Kara finansowa może być również nałożona na obywatela za złożenie fałszywego oświadczenia lub nie złożenie w terminie oświadczenia.

4. Wysoki Komisarz w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od nałożenia kary finansowej i ograniczyć się do upomnienia.

5. Od nałożonej kary można odwołać się do Sądu.

6. Jeśli Wysoki Komisarz stwierdzi naruszenie przepisów Kodeksu Karnego w kwestiach gospodarczych, zobowiązany jest do powiadomienia właściwych ku temu organów ścigania.

Rozdział III
[Wysoka Komisja Nadzoru Finansowego]

Artykuł 17.

1. Do zadań Komisji należy:
a) kontrola emisji bialenów, wprowadzanie ich w obieg oraz wycofywanie ich z obiegu na drodze rozporządzenia;
b) zabezpieczanie rynku finansowego oraz wartości bialena;
c) zarządzanie Skarbem Państwa;
d) kontrola wykonywania budżetu;
e) nadzór nad bankami;
f) prowadzenie i kontrolowanie banku centralnego;
g) rozwijanie rynku finansowego;
h) rejestrowanie przedsiębiorstw i innych instytucji finansowych;
i) wydawanie pozwoleń na prowadzenie przedsiębiorstw koncesjonowanych oraz sprzedaż towarów i usług obarczonych podatkiem akcyzowym;
j) kontrola płac i wynagrodzeń;
k) nawiązywanie porozumień z innymi państwami w celu włączenia ich do bialeńskiego systemu finansowego;
l) szeroko pojęta kontrola systemu podatkowego, a w szczególności nad systematycznym ich płaceniem w odpowiedniej kwocie;
m) egzekwowanie długów;
n) kontrola sprawności funkcjonowania gospodarki;
o) kontrola przedsiębiorstw, instytucji oraz osób korzystających z bialeńskiego systemu finansowego w zakresie tego systemu;
p) podejmowanie wszelkich innych działań związanych z sektorem finansowym, a nienależących do kompetencji innych organów.

2. Do zadań Komisji również należy prowadzenie statystyk i przechowywanie tajnych informacji handlowych, umów oraz niwelowanie technik rynkowych uniemożliwiających rozwijanie się wolnego rynku.

3. Komisja na drodze uchwały ustala wysokość najniższego krajowego wynagrodzenia.

4. Ilekroć w ustawie nie jest poruszane jakieś zagadnienie związane z gospodarką, Komisja ma prawo wydać rozporządzenie regulujące je.

Artykuł 18.

1. Komisja w swoich działaniach jest niezawisłym i niezależnym organem władzy wykonawczej.

2. Kontrolę nad działaniami Komisji sprawuje sąd, któremu przysługuje prawo uchylenia danej decyzji lub rozporządzenia Komisji w razie stwierdzenia ich niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Prawo składania wniosków o zbadanie decyzji Komisji przysługuje każdemu obywatelowi Republiki Bialeńskiej, a sąd wykładni dokonuje w trybie analogicznym do orzekania o zgodności aktów prawnych z Konstytucją.

Artykuł 19.

1. W skład Komisji wchodzą:
a) troje członków powołanych przez Parlament Republiki Bialeńskiej w formie uchwały przyjętej zwykłą większością głosów;
b) z urzędu Prezydent Republiki Bialeńskiej lub wyznaczony przez niego członek Gabinetu Prezydenta prowadzący resort ds. gospodarczych lub wewnętrznych;
c) po jednym przedstawicielu z każdego państwa włączonego do bialeńskiego systemu finansowego.

2. Odwołać członka Komisji może Parlament większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

3. Członek Komisji może złożyć rezygnację z pełnionej funkcji.

4. Ustęp 2. oraz 3. niniejszego artykułu nie dotyczy wyłącznie Prezydenta Republiki Bialeńskiej.

Artykuł 20.

1. Członkowie Komisji powoływani są na kadencje równe kadencji Parlamentu.

2. Parlament w przeciągu 7 dni od momentu rozpoczęcia kadencji jest zobowiązany powołać członków Komisji.

3. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo weta od decyzji Parlamentu, jeżeli uzna, że powoływani członkowie Komisji nie są odpowiednimi kandydatami. Parlament może oddalić prezydencki sprzeciw większością 2/3 głosów Posłów Parlamentu.

4. Do momentu powołania nowych członków Komisja pracuje w dotychczasowym składzie.

5. Wakaty na stanowiskach członków Komisji nie wyłączają Komisji z prac. Jeżeli nieobsadzonych miejsc w Komisji jest ponad połowa, a Parlament nie przyjął uchwały o obsadzeniu tych stanowisk, Prezydent Republiki Bialeńskiej wyznacza brakujących członków do momentu powołania nowego składu przez Parlament.

Artykuł 21.

1. Pracami Komisji kieruje Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego mający prawo wydawania w jej imieniu aktów prawnych stanowionych przez Komisję oraz reprezentowania jej.

2. Wysoki Komisarz Nadzoru Finansowego ma prawo przekazać część bądź całość swoich uprawnień na któregoś z członków Komisji w formie postanowienia Wysokiego Komisarza.

3. Wysokiego Komisarza powołują ze swojego grona członkowie Komisji na kadencję równą kadencji Komisji.

4. Komisarz może zostać odwołany przed upływem kadencji przez Komisję bezwzględną większością głosów.

5. Gabinetowi Prezydenta Republiki Bialeńskiej oraz Posłom Parlamentu przysługuje prawo złożenia interpelacji do Wysokiego Komisarza.

6. W celu realizacji powierzonych zadań, Wysokiemu Komisarzowi z urzędu przysługuje dostęp do konta bankowego Skarbu Państwa oraz do kont bankowych przedsiębiorstw zarządzanych przez Komisję.

Artykuł 22.

1. W celu realizacji powierzonych zadań Komisja ma prawo wydawania rozporządzeń, uchwał oraz postanowień.

2. Rozporządzenia i uchwały Komisja przyjmuje zwykłą większością głosów, chyba że prawo stanowi inaczej.

3. Komisarzowi przysługuje prawo publikowania postanowień Komisji w jej imieniu.

4. Projekt rozporządzenia wraz z uzasadnieniem lub uchwały składa się na ręce Komisarza.

5. Prawo do złożenia projektu rozporządzenia przysługuje:
a) Prezydentowi Republiki Bialeńskiej;
b) członkom Komisji;
c) obywatelom Republiki Bialeńskiej w postaci wniosku do Wysokiego Komisarza.

6. Prawo do złożenia projektu uchwały przysługuje członkom Komisji.

7. Dokładny sposób składania rozporządzenia, głosowania, nanoszenia poprawek może ustalać Regulamin Wysokiej Komisji Nadzoru Finansowego wydany w formie rozporządzenia przez Komisję.

Artykuł 23.

1. Prezydentowi Republiki Bialeńskiej przysługuje prawo udzielania dofinansowania oraz nadawania nagród pieniężnych wypłacanych ze Skarbu Państwa.

2. Jeśli kwota dofinansowania lub nagrody, o jakich mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przekracza 5% spośród środków zgromadzonych na koncie Skarbu Państwa, Komisja musi wyrazić zgodę na ich udzielenie na drodze uchwały Komisji.

3. Prezydent jest wykluczony z głosowania nad uchwałą, o której mowa w ust. 2. niniejszego artykułu.

Artykuł 24.

1. Komisja może wydać rozporządzenie, w którym ustali wysokość miesięcznego zasiłku dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

2. Zasiłek jest rozumiany jako bezzwrotna forma pomocy finansowej dla mieszkańców Republiki Bialeńskiej.

3. Wysokość zasiłku nie może przekraczać połowy wysokości najniższej krajowej wynagrodzenia.

4. Szczegółowe zasady otrzymywania zasiłku ustala rozporządzenie Komisji.

Artykuł 25.

1. Każdemu obywatelowi, przedsiębiorstwu oraz organizacji pozarządowej przysługuje prawo złożenia do Wysokiego Komisarza wniosku o udzielenie kredytu ze Skarbu Państwa. Wysoki Komisarz ma obowiązek odrzucić wniosek, jeśli istnieją uzasadnione obawy co do zdolności kredytowej wnioskodawcy lub występują inne przesłanki sugerujące odrzucenie wniosku. Po zaakceptowaniu wniosku przez Wysokiego Komisarza trafia on w postaci projektu uchwały pod obrady Komisji.

2. Szczegółowe zasady udzielania kredytów zawarte są w rozporządzeniu Komisji.

3. Komisja, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie kredytu, sporządza umowę kredytową z kredytobiorcą.

4. Wszelkie konflikty powstałe w związku z udzielonym kredytem, a w szczególności uchylanie się od wykonywania obowiązków określonych w umowie kredytowej, rozpatrywane są na gruncie prawa cywilnego przez Sąd, chyba że wypełniają one znamiona czynu zabronionego, co skutkuje wszczęciem postępowania przez Policję Krajową.

Rozdział IV
[Konta bankowe i opłaty urzędowe]

Artykuł 26.

1. Poprzez konto bankowe rozumie się samodzielne konto zarejestrowane na forum lub będące przyłączone do konta głównego właściciela oraz wciągnięte w ewidencję kont bankowych.

2. Konta bankowe:
a) służą do obrotu finansowego w Republice Bialeńskiej,
b) muszą być zarejestrowane na ten sam adres e-mail, co konto skarbnika przedsiębiorstwa lub osoby prawnej,
c) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne występujące w Republice Bialeńskiej,
d) mogą być założone przez przedsiębiorstwa i osoby prawne zagraniczne, tj. występujące poza granicami Republiki Bialeńskiej.

3. Skarbnikiem, tj. właścicielem konta bankowego przedsiębiorstwa lub osoby prawnej jest osoba odpowiedzialna za finanse w przedsiębiorstwie lub w organie posiadającą osobowość prawną.

4. Osoby fizyczne nie mogą zakładać osobnych kont bankowych.

5. Konta bankowe, które są przyłączone do konta głównego właściciela, nie stanowią odrębnej tożsamości w myśl przepisów Kodeksu Karnego. Zakazuje się tworzenia z nich treści na forum, tj. zakazuje się pisania tematów oraz postów na forum z tych kont.

6. Całkowita odpowiedzialność za konta bankowe spada na ich właścicieli.

7. Nazwa konta bankowego musi posiadać nazwę przedsiębiorstwa lub osoby prawnej, bądź być z tą nazwą powiązana. Dopuszcza się stosowanie skrótów.

Artykuł 27.

1. Ewidencję kont bankowych prowadzonych w Republice Bialeńskiej, za wyjątkiem kont indywidualnych, prowadzi minister właściwy ds. wewnętrznych.

2. Po założeniu konta bankowego właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej ma obowiązek zgłosić fakt założenia konta bankowego w ciągu 48 godzin Wysokiemu Komisarzowi.

3. Brak dokonanego wpisu do ewidencji kont bankowych oznacza kasację konta bankowego oraz ewentualny zwrot pieniędzy do nadawców, jeśli na koncie dokonano już przelewów.

4. Konta bankowe posiadają ważność tak długo, jak przedsiębiorstwa lub osoby prawne funkcjonujące w Republice Bialeńskiej lub inaczej, jeśli określa to niniejsza ustawa.

5. Środki zgromadzone na nieważnych kontach bankowych są przejmowane na rzecz Skarbu Państwa, z wyjątkiem przypadku, kiedy to właściciel, bądź przedstawiciel przedsiębiorstwa lub osoby prawnej podczas dokonywania wpisu na ewidencję kont bankowych określi podział pieniędzy w przypadku unieważnienia konta.

Artykuł 28.

1. Obrót finansowy w Republice Bialeńskiej odbywa się za pośrednictwem kont.

2. Konta dzielą się na:
a) konta indywidualne osób fizycznych,
b) konta firmowe osób prawnych,
c) konta zrzeszeniowe osób prawnych,
d) konta bankowe,
e) konta samorządowe,
f) konta państwowe,
g) konto Skarbu Państwa.

Artykuł 29.

1. Konta indywidualne posiadają wszyscy mieszkańcy Republiki Bialeńskiej.

2. Konto indywidualne jest zakładane każdemu mieszkańcowi Republiki Bialeńskiej w momencie rejestracji na forum.

3. Konto indywidualne zostaje zamknięte tylko w przypadku usunięcia profilu osoby z forum.

4. Środki zgromadzone w chwili zamknięcia są przelewane na konto Skarbu Państwa.

5. Jeżeli użytkownik forum nie logował się na forum od 3 miesięcy, środki zgromadzone na koncie stają się własnością Skarbu Państwa i są przelewane na konto Skarbu Państwa. Jeżeli mieszkaniec był zadłużony, dług zostaje spłacony ze środków konta Skarbu Państwa.

Artykuł 30.

1. Konta firmowe osób prawnych są własnością podmiotów prowadzących dane przedsiębiorstwo.

2. Konto firmy prywatnej zakłada jej właściciel z chwilą uzyskania pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej wydanego przez Wysokiego Komisarza.

3. Konto przedsiębiorstwa państwowego zakłada jego zarządzający.

4. Konta, o których mowa w niniejszym artykule, ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności gospodarczej i po rozliczeniu tej działalności, zaś środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw państwowych przelewane są na konto Skarbu Państwa, a środki zgromadzone na kontach przedsiębiorstw prywatnych przelewane są na konto właściciela lub właścicieli według podziału udziałów w danym przedsiębiorstwie.

5. W przypadku nieobecności właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem przez okres dłuższy niż dwa tygodnie, jeżeli nie wyznaczył on swojego zastępcy, Komisja ma obowiązek podjąć działania w celu kontynuowania działalności danego przedsiębiorstwa.

6. Jeżeli nieobecność właściciela lub zarządzającego przedsiębiorstwem trwa powyżej miesiąca, a przedsiębiorstwo nie ma innego współwłaściciela, dane przedsiębiorstwo przechodzi pod opiekę Komisji na warunkach przedsiębiorstwa państwowego. Po dwóch miesiącach przedsiębiorstwo przechodzi na własność Skarbu Państwa.

7. Szczegóły czynności opisanych w ust. 5. oraz 6. niniejszego artykułu może ustalać rozporządzenie Komisji.

Artykuł 31.

1. Konta zrzeszeniowe osób prawnych zakładają zrzeszenia zarejestrowane w Republice Bialeńskiej.

2. Konto zrzeszeniowe zakłada osoba kierująca zrzeszeniem.

3. Założenie konta przez zrzeszenie jest dobrowolne.

4. Konta te ulegają likwidacji przez Wysokiego Komisarza z chwilą zakończenia działalności zrzeszenia i po rozliczeniu jego działalności. 

5. Jeżeli w chwili zamykania stowarzyszenia lub fundacji na koncie znajdują się jakieś środki, są one przelewane na konto innego stowarzyszenia lub fundacji wyznaczonego przez Wysokiego Komisarza.

Artykuł 32.

1.
Konto bankowe może zostać założone jedynie po przyjęciu uchwały Komisji.

2. Sposób postępowania w przypadku likwidacji konta lub nieobecności właściciela jest tożsamy z postępowaniem wobec przedsiębiorstw.

Artykuł 33.

1. Konta samorządowe i państwowe są zakładane przez Wysokiego Komisarza na podstawie uchwały Komisji.

2. Konta te są prowadzone przez osoby odpowiedzialne za daną działalność, które są wybierane lub mianowane przez odpowiednie organy państwa na mocy przepisów odrębnych.

3. Dane niezbędne do zalogowania się na takie konto posiada Wysoki Komisarz, który udostępnia je osobom do tego wyznaczonym i zmienia, dając dane następnej osobie.

Artykuł 34.

1. Kontrolę nad prowadzeniem wszystkich kont sprawuje Wysoki Komisarz.

2. Za wszelkie nieprawidłowości na kontach odpowiedzialność ponosi osoba je prowadząca.

3. Wysoki Komisarz ma prawo cofnąć przelew, jeżeli uzna to za konieczne ze względu na naruszenie prawa lub złożenie uzasadnionego wniosku przez inny organ.

Artykuł 35.

1. Za opłatę urzędową uznaje się każdą opłatę, jakiej uiszczenie jest wymagane podczas składania wniosków oraz opłatę za wysłanie prywatnej wiadomości.

2. Wysokość opłat urzędowych związanych ze składaniem wniosków do urzędów ustala minister właściwy ds. wewnętrznych w rozporządzeniu.

3. Opłata urzędowa uiszczana jest przez osobę składającą wniosek, a kwota wymagana do opłacenia przelewana jest przez tę osobę na konto Skarbu Państwa lub innej instytucji, jeśli ta posiada swoje konto, zaś opłata urzędowa za wysłanie prywatnej wiadomości pobierana jest automatycznie w momencie jej wysłania.

4. Nieuiszczenie opłaty urzędowej skutkuje nierozpatrzeniem wniosku.

5. Z obowiązku uiszczenia opłaty urzędowej, za wyjątkiem opłaty za wysłanie wiadomości prywatnej, zwolnione są:
a) osoby składające wniosek w ramach pełnionej przez siebie funkcji publicznej lub sprawowanego urzędu;
b) osoby składające wniosek o nadanie lub przywrócenie obywatelstwa;
c) inne osoby określone w rozporządzeniu ministra właściwego ds. wewnętrznych.

Rozdział V
[Postanowienia końcowe]

Artykuł 36.

1. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w momencie opublikowania jej w Biuletynie Ustaw.

2. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc traci Kodeks Gospodarczy z dnia 16 grudnia 2017 r. z późniejszą zmianą.

3. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy moc prawną tracą następujące rozporządzenia Komisji:
a) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia sposobu prowadzenia księgowości z dnia 17 stycznia 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia wysokości wynagrodzeń z dnia 31 grudnia 2017 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. ustalenia podatku od przedsiębiorstw z dnia 27 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. wysokości wynagrodzenia członków WKNF z dnia 9 stycznia 2018 r.

Artykuł 37.

1. W chwili wejścia w życie niniejszej ustawy zmienia się charakter następujących rozporządzeń Komisji na charakter uchwał:
a) Rozporządzenie WKNF ws. powołania Wysokiego Komisarza Nadzoru Finansowego z dnia 3 lutego 2018 r.;
b) Rozporządzenie WKNF ws. dotacji przedsiębiorstw państwowych z dnia 2 stycznia 2018 r.;
c) Rozporządzenie WKNF ws. wprowadzenia zmian w przedsiębiorstwach Skarbu Państwa z dnia 29 grudnia 2017 r.;
d) Rozporządzenie WKNF ws. przejęcia przedsiębiorstw przez Skarb Państwa z dnia 27 grudnia 2017 r.;
e) Rozporządzenie WKNF ws. zaległych wynagrodzeń pracowników instytucji państwowych z dnia 18 listopada 2017 r.;
f) Rozporządzenie WKNF ws. wydania pozwolenia na udzielenie dofinansowania dla UB z dnia 18 listopada 2017 r.

2. Zobowiązuje się Wysokiego Komisarza do naniesienia stosownych zmian w aktach, o których mowa w ustępie 1. niniejszego artykułu.

[podpis]Antoni Kacper Burbon-Conti
Prezydent Republiki Bialeńskiej[/podpis]

[/official]
dr net. prawa, prof. nadzw. UB
[Obrazek: fmg07.jpg]

Najczcigodniejszy, Doskonałej Chwały, Elokwentny, Inteligentny Dzierżawca Nauk, Ocean Mądrości




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości